သခ ၤ ါရ

သခၤ ါရ

အရာရာဟာမတည္ၿမဲဘူးဆုိေပမယ့္
မတည္ၿမဲျခင္းတရားကုိမွ ေဖြရွာေနၾကသူေတြ
ဒီကမာၻမွာအသေခ်ၤ ...
ငါလည္းအခုထိ ရွာေဖြေနမိဆဲ ...
ဘာေၾကာင့္မတည္ၿမဲတာကုိမွ
တည္ၿမဲစြာေတာင္းတေနမိတာလဲ ...

အမွန္တကယ္ေတာ့ ....
သခၤ ါရတရားေနာက္မွာ ...တုိ႔ေတြဟာ
တေကာက္ေကာက္နဲ႔ ေတာက္ေလွ်ာက္လုိက္ေနခဲ့သူေတြပါပဲ ...

ငါ့လက္ထဲမွာဖမ္းဆုပ္ထားတဲ့ သက္မဲ့ျဒပ္ရိွတဲ့အရာေတြကုိ
သတိနဲ႔ငါျပန္ၾကည့္မိတယ္ ...
အေရာင္ေတြစုံတဲ့ေကာင္းကင္ေပၚက
ငါ့ၾကယ္အိမ္မက္ေတြကေတာ့ မပီဝုိးတဝါးရိွေနဆဲပါပဲ ...

ဘယ္အခ်ိန္ဆုိတာငါမသိေပမယ့္
ငါ့သတိေတြက သခၤ ါရတရားမ်ားကုိ ႀကဳိၾကည့္ေနခဲ့ေသးတယ္ ...

ေၾသာ္...
သစ္ရြက္ေတြေတာင္မွ ေျမမွာေၾကြက်ၿပီးခၾကရေသးတာပဲ ...
အခ်ိန္တန္ေတာ့ ငါတုိ႔လည္း ေသၾကေၾကၾကရဦးမွာပါလား ...

ငါပုိင္ ...ငါဆုိင္ ...ငါၿပဳိင္တဲ့ အတၱပြဲေတြတုိင္းမွာ
သူဟာ ...အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္နဲ႔ေစာင့္ေနခဲ့တယ္ ...

ဒါေပမယ့္ ..သူဟာလူဆုိးလည္းမဟုတ္သလုိ
လူေကာင္းလည္းမလုပ္ဘူး ...

တကယ္ေတာ့ ...
သူဟာ ...အရာရာကုိ တရားမွ်တစြာ အဆုံးစီရင္ေလ့ရိွတဲ့
ေလာကရဲ႕ တစ္ဦးတည္းေသာ တရားသူႀကီးပါပဲ ...

စံလင္းထြန္း